Kopalnia Soli "Wieliczka"

Czego się spodziewać

Kopalnia Soli Wieliczka pracowała nieprzerwanie ponad 700 lat - wydobycie zakończono dopiero w 1996 roku, choć cała historia sięga średniowiecza. W 1978 roku, na pierwszej w historii liście światowego dziedzictwa UNESCO, znalazła się razem z zaledwie jedenastoma innymi miejscami na świecie - obok Krakowa, ale przed większością dzisiejszych ikon listy. Cała kopalnia liczy 9 poziomów, sięga 327 metrów głębokości i ma 245 kilometrów korytarzy; Trasa Turystyczna, którą chodzą zwiedzający, dociera do około 135 metrów pod powierzchnią - to głębokie, ale wciąż tylko górna część wyrobiska.

Trasa prowadzi przez ciąg komór wykutych w soli, obok podziemnych jezior solankowych, aż do najsłynniejszego wnętrza - kaplicy św. Kingi, gdzie z soli wyrzeźbiono dosłownie wszystko: ołtarz, żyrandole, płaskorzeźby na ścianach, nawet posadzkę przypominającą marmur. To wnętrze regularnie zaskakuje nawet osoby, które podchodzą do “obowiązkowych atrakcji” z rezerwą - trudno sobie wyobrazić skalę bez zobaczenia jej na własne oczy.

Kilka faktów pomaga urealnić oczekiwania przed wizytą. Po Trasie Turystycznej chodzi się wyłącznie z przewodnikiem, w grupie - nie ma swobodnego zwiedzania we własnym tempie. Na starcie trzeba zejść około 380 schodów w dół szybu, a cała trasa to około 800 schodów w obie strony. Temperatura pod ziemią trzyma się w granicach 17-18 stopni Celsjusza przez cały rok, więc nawet w środku lata warto mieć coś z długim rękawem. Na głębokości około 125 metrów działa podziemna restauracja, a na powierzchnię wraca się górniczą windą. Ruch turystyczny jest ogromny - grupy idą jedna za drugą, a w okolicach kas i sklepów z pamiątkami bywa tłoczno i gwarno. Kopalnia broni się jednak sama: takich wnętrz nie zobaczy się nigdzie indziej w Europie.

Trasa Turystyczna czy Trasa Górnicza

Większość odwiedzających wybiera klasyczną Trasę Turystyczną - to opisana wyżej trasa z kaplicą św. Kingi, jeziorami solankowymi i wystawą Muzeum Żup Krakowskich wliczoną w bilet. Zwiedzanie w tym wariancie zajmuje średnio 2-3 godziny, licząc razem z ekspozycją muzealną.

Osobną opcją jest Trasa Górnicza - dla osób, które chcą wejść głębiej w rolę górnika: symulowane prace górnicze, sprzęt ochronny, ciaśniejsze przejścia i mniej “muzealny”, bardziej roboczy charakter zwiedzania. To osobny bilet i osobna rezerwacja, warta rozważenia przy drugiej wizycie w kopalni albo dla osób, którym sama Trasa Turystyczna wyda się zbyt “turystyczna”. Kopalnia oferuje też atrakcję na powierzchni - Tężnię Solankową - którą można dokupić do biletu na dowolną trasę.

Bilety i rezerwacja

Oficjalny cennik zaczyna się od 93 zł za osobę (bilety normalne, ulgowe i rodzinne) - dokładna cena zależy od terminu, sezonu i wariantu językowego zwiedzania, dlatego ostateczną kwotę na wybraną datę trzeba sprawdzić w systemie rezerwacyjnym kopalni (bilety.kopalnia.pl) przed zakupem. Bilety najlepiej kupić z wyprzedzeniem online - to jedyna gwarancja wejścia o wybranej godzinie, a w sezonie terminy potrafią się wyprzedawać kilka dni wcześniej.

Zwiedzanie w językach innych niż polski i angielski wymaga wcześniejszego zakupu biletu online - grupa z przewodnikiem obcojęzycznym (poza polskim i angielskim) nie zbierze się “z marszu” przy kasie. Oprowadzania po polsku i angielsku są elementem standardowej oferty kopalni, więc turyści anglojęzyczni nie są zdani wyłącznie na polskojęzyczne terminy.

Godziny otwarcia

W sezonie letnim (do 31 sierpnia) kopalnia jest czynna codziennie w godzinach 7:30-18:30. Poza sezonem godziny bywają krótsze i zmieniają się w ciągu roku, dlatego aktualny harmonogram na konkretną datę warto zawsze zweryfikować w systemie rezerwacji przed wyjazdem - to samo źródło, w którym kupuje się bilety. Kopalnia jest zamknięta 1 listopada oraz 24-25 grudnia.

Zwiedzanie w praktyce

Zaplanuj na wizytę co najmniej pół dnia razem z dojazdem z Krakowa. Osoby z ograniczoną sprawnością ruchową mogą zapytać o warianty zwiedzania dostosowane do ich potrzeb pod adresem rezerwacyjnym kopalni - część trasy jest dostępna dla wózków, ale nie cała, więc warto to ustalić przed zakupem biletu. Warto też pamiętać o warstwie ubrania na chłodne wnętrza i o wygodnym obuwiu - schody i nierówne podłoże to stały element trasy, nie wyjątek.

Jak dojechać

Wejście turystyczne (szyb Daniłowicza) znajduje się przy ulicy Daniłowicza 10 w Wieliczce, kilkanaście kilometrów na południowy wschód od centrum Krakowa. Najprościej pojechać pociągiem podmiejskim z dworca Kraków Główny do stacji Wieliczka Rynek-Kopalnia, skąd do szybu idzie się kilka minut. Alternatywnie kursują autobusy miejskiej sieci aglomeracyjnej, a kierowcy dojadą drogą w kierunku Wieliczki w pół godziny z centrum; przy kopalni działa parking.

W okolicy

Wracając do Krakowa od strony południowo-wschodniej, naturalnym uzupełnieniem dnia jest Zabłocie: Fabryka Emalia Oskara Schindlera z wystawą o okupacyjnym Krakowie oraz sąsiadujący z nią MOCAK, muzeum sztuki współczesnej. Uwaga na siły: po 800 schodach w kopalni dwa muzea jednego dnia to program dla wytrwałych.